Herlinda

Heb ik ook een gave? Ben ik mediamiek? Ben ik ook paranormaal? Allemaal vragen waar ik regelmatig mee geconfronteerd wordt.

Na observatie, bestudering en eigen ervaring van alles wat zogenaamd "paranormaal" is ben ik tot de conclusie gekomen dat "paranormaal" niet bestaat. Iedereen beschikt over dat zogenaamde zesde zintuig,

alleen we gebruiken het niet meer, bij de meesten onder ons is dat kanaal dan ook inmiddels dichtgeslibd. Wat mij betreft is het dus geen gave alleen voorbehouden aan een bijzondere groep mensen, iedereen heeft alle zintuigen! Natuurlijk, er zijn verschillen de een heeft betere ogen dan de ander maar in basis kan iederen zien.

Mijn eigen bewuste "zesde zintuig" ervaringen zijn van vrij recente aard maar geven wel heel duidelijk aan hoe het werkt bij de niet "extreem begaafde" mens.

Ik werk met de Tarot en beschouw mezelf dan ook meer als spiritueel coach of intuitief kaartlegster. Ik heb mezelf nooit gezien als medium of iets dergelijks. Net als de meeste vrouwen heb ik wel een sterke intuitie, ik weet, wanneer ik je een beetje ken, of het wel of niet goed met je gaat. Of misschien beter, ik ben in elk geval zo arrogant te denken dat ik het weet. . Ik denk ook al gauw te weten of te voelen wat voor mens ik voor me heb. Achteraf blijk ik het echter meestentijds ook heel vaak goed aangevoeld te hebben. Dus ik heb inmiddels geleerd om daar steeds meer, tegen alle logische redenen in, op te vertrouwen. Intuitie of hoe je het ook wil noemen gaat best ver. Ook al wonen mijn kinderen niet thuis, of zie ik mijn vriendin niet elke dag soms bekruipt me het unheimische gevoel dat ik even moet bellen. En geloof het of niet. In 9 van de 10 keer komt mijn telefoontje of bezoekje precies op het juiste moment. Mijn man heeft daar wat minder oog voor. Mijn theorie is dat dit stukje bij vrouwen in aanleg sterker aanwezig is dan bij mannen omdat de vrouwen nu eenmaal van nature gemaakt zijn om kinderen groot te brengen. Een baby kan niet praten en even vertellen wat hem of haar dwars zit. Wij, als vrouwen, moeten daarin op ons gevoel afgaan. Wij moeten het kind, zonder concreet taalgebruik, kunnen lezen. Dat is voor een baby van levensbelang.

Mijn eerste AHA erlebnis stamt uit het nog niet zo verre verleden. Ik werk als Tarotist bij AstroTv en was bereikbaar voor telefonische consulten. Op een gegeven moment ging de telefoon en ik liep met de telefoon aan mijn oor naar mijn werkkamer. Op dat moment werd ik overvallen door de gedachte `gatver, ik wil jou helemaal niet`. Geschokt door mijn eigen gedachten riep ik mijzelf tot de orde en beantwoordde de telefoon heel vriendelijk met de woorden `Goedemorgen met Louise, wat kan ik voor je doen?` Waarop de beller antwoordde `Sorry met wie? Ik wilde jou eigenlijk helemaal niet.` Op dat moment viel er een muntje. Die gevoelens of gedachten hoorden dus bij de beller en helemaal niet bij mij. Maar hoe vaak in mijn leven was dat dan onopgemerkt al eerder gebeurd? En in hoeverre had dat mijn gewone leven beìnvloed? Op dat moment besloot ik om alerter te zijn op dit fenomeen.

En vandaag manifesteerde zich dat weer eens overduidelijk. Ik stond weer standby en had er echt helemaal zin in. Ik was in afwachting van mijn eerste consult en ja hoor, daar was weer iets soortgelijks. Ik werd ineens overvallen door een loodzwaar, putdiep depressief gevoel. Ik had er totaal geen zin meer in en wilde al stoppen. Maar vlak daarop kreeg ik het gevoel dat er iets door de kamer heen liep. Het was maar een flits maar het gevoel was zo sterk dat ik zelfs achterom keek. Toen herinnerde ik me het vorige fenomeen en werd de onderzoekster/wetenschapper in mij wakker. Ik besloot te wachten op de eerstvolgende beller. En ja hoor, je raadt het al.

De volgende beller was een vrouw met een vraag over een eventuele toekomstige liefde. Ze klonk totaal niet depressief maar haar kaarten wezen onder meer op vastzitten in.....en verdriet en rouw. Bij navraag bleek dat ze vorig jaar na een 13-jarig huwelijk gescheiden was van een man die chronisch DEPRESSIEF was. Haar exman was 2 maanden geleden plotseling overleden. Hij heeft haar en hun zoon na de scheiding nooit los kunnen laten. Ze had nog altijd het gevoel dat hij over haar schouders meekeek. Haar doel was om zsm te verhuizen want zij voelde zijn energie nog elke dag in het huis waar zij nu woonde. Het was nl. zijn huis.

Mijn conclusie vooralsnog is dat ik zijn energie opgepakt had of misschien wel meer de energie die jaren om de vrager heen had gehangen en eigenlijk indirect nog steeds om haar heen hing.

Nogmaals ik ben een gewoon mens net als jij, hoe vaak gebeurt dit jou denk je? En ben je je daar bewust van. In de huidige maatschappij vinden we scholing heel belangrijk, vooral scholing van het brein. Ik pleit voor de ontplooiing van de totale mens dus ook voor scholing van de emotionele, intuitieve kant zodat we uit kunnen groeien tot meer uitgebalanceerde wezens. Dus stof je zesde zintuig af of wees je er in elk geval bewust van dat ook jij er één hebt.

Ik ben een medium en jij ook!

More in this category: « Burnout en kenmerken
Login to post comments

Webdesign Joomlawebsites.nl

Top Desktop version